Het leven zoals het is

Het leven zoals het is: As Cooked by Ginger, wat mag ik u wensen?

En dan blink je een paar keer met je ogen en is je virtuele baby ineens vier jaar. Mijn lievelingsgetal, dus dat moet gevierd worden.

HIEP HIEP HOERA! Gelukkige vierjaardag!

Hoe gaan we dat VIERen? Goh, er zijn geen regels rond de verjaardag van een blog. Ik kan er niet echt cadeautjes voor kopen en ze in het nieuw steken, dat deed ik een maandje geleden al.

Hoe vieren we het dan wel? Awel, geen enkel idee. Ik ga er met husband denk ik eentje op klinken. Wij werden trouwens recent drie jaar. Dubbel feest dus. Drie jaar al is husband mijn husband. En iets meer dan één jaar daarvan is Julien er al bij. Hoe schoon kan het leven zijn?

Zo schoon dat ik er af en toe paniekskes van krijg. Dat absoluut wel, maar daar probeer ik niet te veel bij stil te staan.

VIER JAAR AS COOKED BY GINGER.

Als je iemand een gelukkige verjaardag wenst. Dan vraag je heel vaak ‘Wat mag ik u wensen?’ (of is dat bij de feestdagen? Ach, ik heb het nodig voor de clue van het verhaal). Dus, vraag ik aan mezelf en voel jullie gerust vrij om aan te vullen….

‘As Cooked by Ginger, wat mag ik u wensen?’

Mijn kort antwoord: Meer, veel meer, van dat.
Mijn lang antwoord: Dat As Cooked by Ginger blijft groeien, dat ik als maker van deze blog mag blijven groeien en kansen krijg om mezelf verder te ontplooien. Want dat is wat ik wil en waar ik verheugd over ben… Dat er nog zoveel is om bij te leren. Zowel voor als achter de camera valt er voor mezelf nog veel te leren. Ik wil mijn foodfotografie en foodstyling nog verbeteren. Ik wil elk verhaal dat ik neerschrijf leuk vinden. Ik wil zo nauw in contact met jullie blijven staan als nu en hoop dat dat kan blijven duren. Ik wil beter voor de camera leren spreken. Ik wil beter leren ondernemen. Een girlboss zijn. Ik wil niet alles tegelijk willen. Leren opdelen, structureren en ondernemingsgewijs volwassener worden. Ik wil, ik wil, ik wil,… Veel te veel, maar met stip op één: Ik wil mijn virtuele baby in boekvorm gieten. Dat is de droom die nog eventjes een droom blijft, denk ik. Tot ik ontdek hoe ik eraan moet beginnen.

En voor nu, is alles gewoon schoon zoals het is. En hopelijk blijft het dat nog even…

X

Laurence

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *